88/01/25
تغییر دولت، چرا و چگونه؟ (1)
تجربه نزدیک به چهار سال ریاست احمدی نژاد و انبوه معضلات و حوادث عمدتاْ خودساخته، پسرفت جامعه را از جمیع جهات به همراه داشته، بازبینی نتایج عینی و ملموس آن ضرورت تغییرات اساسی را فعلاْ در سطح دولت ایجاب می کند. چرا که تغییر در سطح ریاست دولت منوط به خواست ملت و از طریق انتخاب گزینه مناسب در انتخابات آزاد مقدور است.
به جرات می توان مدعی بود که عملکرد دولت نهم در هیچ یک از زمینه ها قابل دفاع نیست. کافی است نگاهی کوتاه و گذرا به نقدهای مخالفان و موافقان دولت انداخت و متناسب با ارتباط خود با حوزه های عملکردی دولت به تطبیق عینی آنها همت گماشت. تورم، بیکاری، اعتیاد، فقر اخلاقی جامعه، بحران مسکن، اعمال محدودیت های غیرقانونی بر آزادی های قانونی شهروندان، مطبوعات، رسانه ها و فضاهای مجازی، قانون گریزی دولت و شخص رئیس دولت، فروپاشی و انحلال نهادهای برنامه ریزی و مشورتی، مخالف خوانی، تک روی و عدم مشورت پذیری ریاست دولت، باند بازی و سیکل بسته و محدود مدیران عمدتاً کم تجربه و نالایق مدیران دولت نهم ( الهام و مشاغل ایشان)، ماجرای کردان و محصولی، ماجرای عزل و استعفای وزرا و مسئولین دولتی در سطوح مختلف ( دانش جعفری، رهبر، پور محمدی و ... )، هولوکاست، قطعنامه های سه گانه، عزت ایران و ایرانی در داخل و خارج کشور، بحران های ورزشی و دهها مورد دیگر که یادآوری آنها نیازمند مرور پرونده این دولت است هیچ تردیدی در ضرورت تغییر در فکر و ذهن شهروند منصف ایرانی باقی نمی گذارد.
آنی ترین برخورد آن است که با توجه به ضرورت تغییر، به فردی غیر از رئیس جمهور فعلی رجوع گردد. منطق حکم می کند با درنظر گرفتن شرایط خاص کشور در مقطع کنونی، مرور سابقه و عملکرد نامزدها و میزان توانمندی آنها و انبوه مشکلات نهفته در بطن اجتماع به انتخاب گزینه ای که بیشترین منافع کوتاه مدت و بلند مدت را برای کشور به ارمغان بیاورد، مبادرت ورزید.
